Η ανθρώπινη κοινωνία δεν είναι τόσο ακραία στη δομή της όσο οι κοινωνίες μερικών ειδών, στις οποίες μόνο τα άλφα αρσενικά έχουν δικαίωμα να αποκτήσουν απογόνους. Υπάρχει όμως μια φυσική τάση στα άλφα αρσενικά για αναζήτηση όσο το δυνατό περισσότερων σεξουαλικών συντρόφων και τα πραγματικά άλφα αρσενικά επιτυγχάνουν να ιδιοποιηθούν ένα πολύ μεγαλύτερο μερίδιο θηλυκών από αυτό που δικαιούταν “κανονικά”.

Σήμερα, οι άνδρες που ιδιοποιούνται δυσανάλογα μεγάλο μερίδιο θηλυκών δεν ενδιαφέρονται να κάνουν μόνιμη σύζυγο κάθε κατάκτησή τους. Η τάση που υπάρχει είναι το αρσενικό να χρησιμοποιήσει το θηλυκό κάποιες φορές και στη συνέχεια να το ξεφορτωθεί.

Επομένως, προκειμένου να προσδιοριστεί ο βαθμός της πολυγαμικής συμπεριφοράς ενός άνδρα δε θα πρέπει να κοιτάξουμε με πόσες γυναίκες είχε ή έχει μόνιμο δεσμό σε κάποια δεδομένη χρονική στιγμή, αλλά απλώς να δούμε τον αριθμό των διαφορετικών σεξουαλικών συντρόφων που είχε χωρίς να τις παντρευτεί.

Σε μία τέτοια στατιστική, ένα one-night stand μετράει περισσότερο από μία ισόβια αποκλειστική σχέση, επειδή στην πραγματικότητα, στις ανθρώπινες κοινωνίες, είναι πιο εύκολο να βρεις μια σύζυγο από ένα one-night stand (σε όλη τη Μέση Ανατολή) και ο άνδρας που παντρεύεται συμβιβάζεται περισσότερο από έναν που πηγαίνει με μία γυναίκα για μία μόνο φορά.

Ένας άνδρας που υποκύπτει στις συνθήκες που φέρνει ο γάμος συνήθως εκχωρεί (ενυπογράφως) στη σύζυγό του ένα μεγάλο μερίδιο της περιουσίας και οικονομικής του ανεξαρτησίας. Επειδή αυτού του είδους η συμπεριφορά είναι παράλογη, υπάρχει, υπό κανονικές συνθήκες, ένας μεγάλος βαθμός διστακτικότητας για το γάμο από την πλευρά των ανδρών. Ο γάμος είναι περισσότερο μια νίκη για το θηλυκό σύντροφο παρά μια ανδρική κατάκτηση.

Επομένως, ως άλφα αρσενικό ορίζεται ο άνδρας που αποκτά πρόσβαση, ή σεξουαλικά δικαιώματα, σε όσο το δυνατόν περισσότερες γυναίκες χωρίς να επιτρέπει σε κάποια τη νίκη να γίνει σύζυγός του.

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε μία ομάδα 1000 ανδρών και 1000 γυναικών. Ας υποθέσουμε επιπλέον ότι σ’ αυτήν την ομάδα οι γυναίκες έχουν ένα μέσο όρο 10 σεξουαλικών συντρόφων κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Απ’ αυτούς, ένας μέσος όρος 1.5 σχέσεων είναι με άνδρες οι οποίοι είναι οι σύζυγοί τους. Έτσι μας μένει ένα σύνολο 8500 σεξουαλικών δεσμών για να υπολογίσουμε στις στατιστικές μας.

Η υπόθεσή μου είναι ότι περίπου 50 άνδρες αντιστοιχούν σε περισσότερους από 5000 από αυτούς τους 8500 δεσμούς.

Μερικοί άνδρες είναι σαφώς περισσότερο δημοφιλείς στις γυναίκες απ’ ότι άλλοι. Και δεν είναι απλά πιο δημοφιλείς.

Υποθέτω ότι σε οποιαδήποτε κοινωνία, περίπου το 80% των γυναικών πασχίζουν για μόλις ένα 5% των ανδρών. Αλλά αυτό το 5% είναι δύσκολο χρονικά να δεσμευτεί σε μόνιμες σχέσεις και αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότερες γυναίκες , ενώ είναι περιστασιακά διαθέσιμες σε άλφα αρσενικά, συμβιβάζονται σε μόνιμες σχέσεις με βήτα (απλά μέτρια, αλλά διαθέσιμα να παντρευτούν) ή γάμα (κάτω του μετρίου, αλλά πρόθυμα να παντρευτούν) δείγματα του είδους.